تکالیف مدرسه مثل همیشه آزار دهنده و خسته کننده بود اما چاره ای جز انجام دادنش نداشتم. بی انگیزگی، ترس از تنبه بدنی و فرسودگی جسمی دست به دست هم داده بود تا همه ما به مشتی شاگرد احمق و کند ذهن تبدیل بشویم.
تکالیفی مثل« خلاصه کردن سخنرانی رهبر کبیر در سوم ژوئیه 1945 و از حفظ کردن آن» فاقد قابلیت های لازم برای تحریک حس کنجکاوی علمی ما بود.
صفحه ۱۵۵
