پیش از خرید کتاب تماشای رنج دیگران بخوانید
این اثر جستاری عمیق، فلسفی و انتقادی درباره مواجهه انسان مدرن با تصویر جنگ، خشونت و رنجهای بشری در بازتابهای رسانهای است. در کلیت این کتاب، با کالبدشکافی اخلاقی عکسهای جنگی و تحلیل واکنش بینندگان به فجایع انسانی روبهرو میشویم.
درباره کتاب
کتاب تماشای رنج دیگران نوشته سوزان سانتاگ، به بررسی نحوه بازنمایی درد، خشونت و فجایع انسانی در تصاویر خبری و عکسهای جنگی میپردازد. سانتاگ در این کتاب با بازخوانی تاریخ هنر و عکاسی، تاثير بازنماییهای بصری بر اخلاق و آگاهی عمومی را کالبدشکافی کرده و پرسشهای مهمی درباره عادیسازی رنج، حس ترحم، همدلی و اخلاقِ تماشا مطرح میسازد.
- لازم به ذکر است که این کتاب با همین ترجمه تا چاپ ۱۱ توسط نشر چشمه منتشر شده و از این به بعد توسط نشر گیلگمش منتشر میشود.
خواندن کتاب تماشای رنج دیگران به چه کسانی پیشنهاد می شود
- علاقهمندان به عکاسی، نقد هنر و مطالعات رسانه: کسانی که میخواهند تأثیر عکسهای خبری و جنگی را بر روان مخاطب و حافظه جمعی درک کنند.
- دوستداران فلسفه اخلاق و نقد اجتماعی: افرادی که به دنبال فهم واکنشهای انسانی در برابر بازنمایی خشونت و فجایع بشری هستند.
درباره نویسنده
سوزان سانتاگ، نویسنده، منتقد ادبی، فیلسوف و هنرپژوه برجسته آمریکایی بود که آثار تحلیلی او در زمینه فرهنگ بصری، عکاسی و نقد اجتماعی از تأثیرگذارترین متون معاصر به شمار میروند. نشر گیلگمش این اثر را با ترجمه زهرا درویشیان در اختیار مخاطبان قرار داده است.
جملات کتاب تماشای رنج دیگران
دنیای مدرن و باور اخلاقی غالبش بر این تفکر استوار است که اگر جنگ متوقفشدنی نیست، پس ناهنجار است، و اگر صلح در دسترس نیست، پس هنجار است. و البته این دلیلی برای برپایی جنگ طی اعصار گذشته نیست؛ در واقع جنگ همیشه هنجار، و صلح یک استثنا بوده است.
در نقطهی اوج داستانهای ایلیاد، شرح دقیقِ نحوهی به قتل رساندن یا مجروح کردن به کرّات توصیف شده است. از قدیمالایام مردان، بیاعتنا به مصیبتی که سبب میشوند، به جنگ مشغول بودهاند؛ که نمایش آن چه در قالب واژگان یا تصاویر، فارغ از هر گونه غرضورزی باید زیرکانه و راسخ باشد. لئوناردو داوینچی برای تهیهی یک نقاشی از جنگ، به هنرمندان تأکید میکند که جرئت و خلاقیت آن را داشته باشند تا فجایع هولناک را با مهارت به تصویر کشند:
او را مغلوب و کتکخورده با ابروانی رو به بالا، درهمتنیده، رنگپریده، با پیشانیای مملو از درد و پُر از چین و چروک، و دهانی باز که از رنج و فلاکت مویه میکند، نقاشی کنید. نیمی با همهی بدن مرده را به خاکوخل آغشته کنید و بگذارید خون چون نهری مارپیچ بر خاک جاری شود؛ و دندان داغداران را روی هم بسایید، چشمهایشان را گشاد، مشتهایشان را درهم فشرده و پاهایشان را از روی ضعف، خمشده نقاشی کنید.
صفحه ۵۹
