سُمِّ شکافته باکسر مدت‌ها تحت معالجه بود. ساختمان مجدد آسیاب بادی از فردای روزی که جشن پیروزی تمام شد، شروع شده بود. باکسر حاضر نشد حتی یک روز کار را تعطیل کند و نمی‌گذاشت کسی متوجه درد و رنجش شود. ولی شبها به‌طور خصوصی به کلوور اعتراف می‌کرد که سمش او را زیاد ناراحت می‌کند. کلوور از علفهای مختلف ضماد درست می‌کرد و روی سم او می‌گذاشت. او و بنجامین دو نفری به باکسر اصرار می‌کردند که کمتر کار کند. کلوور می‌گفت: «ریه اسب که برای ابد سلامت نمی‌ماند.» ولی باکسر گوشش به این حرفها بدهکار نبود و تنها آرزویش این بود که قبل از بازنشسته شدن آسیاب بادی را ساخته و پرداخته ببیند.