کتاب «یاد و نگاه» سندی است معتبر و شایسته از چهره و حال و روزگار آدم های اهل فرهنگ و هنر دوران ما . عکاس جوان و با استعداد این کتاب، با درک و دریافت و مهارت کافی، و در پس فن شناسی دقیق و ظریفش، توانسته است عکس هایی به ظاهر ساده و ملایم را - بی ادا و اصول های رایج - ارائه کند. و این کار نه با دوز و کلک‌های فرمالیستی و دست انداختن مدل‌ها، که با صداقت و مهر و ارادت تمام صورت گرفته است. فن طراز اول، به جای خودنمایی و یا اشاره به «من» عکاس، راه داده است تا آدم‌های کوشا و کارآمدی تصویر شوند و کنار هم بیایند تا تصویری کلی از ذهن و حس و کار مردمان این پنجاه سال پدید آید. حاصل، کتابی شده است، شسته و رفته و زیبا و موثر و ماندنی. بسیاری از عکس‌های این کتاب را دوست دارم، و بعضی هایش را بیشتر . هدف بسیاری از عکس‌های این کتاب تنها ثبت صورت آدم‌های اهل هنر و فرهنگ این سرزمین نیست. چیزی بیشتر است. نگاهی عمیق و کلی است به درون آدم‌ها، که از این درون پیچیده می‌شود به حسی .ملموس‌تر و گسترده‌تر، از روزگاری که در آن زندگی کرده‌اند و فضایی که در آن نفس کشیده‌اند رسید

پیشگفتار