سوزان اتکینز (از دختران منسون) در راه دادگاه قتل شارون تیت | 1979
عاشق که میشویم مجموعهای از غدد درونریز فعال میشوند و هورمونهای مختلفی ترشح میکنند، از هورمونهای سرخوشی تا هورمونهای ترس. عشق بیشتر از هر چیزی یک فعالیت بیوشیمیایی است. این بیوشیمی عشق است که از ما آدمی مهربانتر، محکمتر یا جسورتر میسازد، برای بعضیها هم فراتر از رفتارهای عادی روزمره عمل میکند. عشقی هست که قاتل میسازد. وقتی هورمونها سرریز میشوند چیزی از ما را آشکار میکنند که تا حالا نمیشناختیمش. شان هابلر در این ناداستان از زندگی مجرمانی نوشته که عاشقی توانسته عوضشان کند، هرچند دیر و سخت.
صفحه ۱۱۲
